Hic intellectus non nascitur

Serenitas mentis lente emergit ex silentio profundo. Cogitationes, quae antea turbatae erant, nunc quasi nubes dissolvuntur in caelo aperto et tranquillo. Animus paulatim levatur et ad statum aequilibrii revertitur.

Nulla festinatio, nulla vis externa; solum respiratio lenta et continua. In hoc spatio interiori, homo discit videre sine iudicio et audire sine perturbatione. Tempus ipse mutare videtur naturam suam.

In lumine tranquillitatis, omnia apparent simpliciora et clariora. Vita non amplius videtur fragmentata, sed una et continua, sicut flumen lente fluens per terram.

Hic intellectus non nascitur ex ratione sola, sed ex experientia directa praesentiae. Et in hac praesentia, pax interior stabiliter manet.